Vanmiddag, na het eten, wilde ik even snel boodschappen gaan doen. Het had al flink geregend en de lucht zag er nog steeds dreigend uit. Dan maar snel tussen de buien door. Helaas, geen auto, dus dan maar op de fiets. Maar euh, hoe werkt die buggystandaard? Tja, geen idee (vanavond maar eens even uitzoeken). Alleen lopen bleef over. Sterre in de buggy gezet, mijn tas gepakt en aangelopen. Met een flink tempo, want ik had weinig zin om in een regenbui te belanden. Na een bezoek aan de eerste winkel begon het op te klaren. De zon ging steeds meer schijnen. Het winkelen dus maar wat uitgebreider gedaan en na een laatste stop bij de AH gingen we weer richting huis. Onderweg nog even een sms-je naar Joris gestuurd, dat het hier toch zo’n lekker weer is. Maar bij het in de tas stoppen van mijn mobiel, merk ik dat ik geen sleutels voel. Hoe kan dat nou? De tas eens goed doorgekeken, maar nee hoor, geen sleutels. Het zweet breekt me al lichtelijk uit. Liggen ze dan onderin de buggy? Nope, geen sleutels. Ik voel een lichte paniek opkomen en kijk nog eens in mijn tas. Geen sleutels. Heb ik ze dan in mijn haast op de deur laten zitten? Dan maar snel naar huis en bijna snelwandelend achter de buggy loop ik naar huis. Allerlei scenario’s gaan door mijn hoofd. Misschien heeft de buurvrouw de sleutels gevonden, anders moet ik mijn moeder maar bellen voor de reservesleutel. Maar die is op haar werk, dus moet ik daar eerst zien te komen. Inmiddels bereik ik onze straat en onze voordeur. Ik zie geen sleutels op de deur. Shit, ben ik hem dan echt verloren? Ok, nog een laatste poging, tegen beter weten in, nog een keer in mijn tas kijken. Ik hoor gerammel, maar zie geen sleutels. Na een nadere inspecties zitten de sleutels ook niet in het hoofdvak, maar in een voorvakje. Waar ik ze nooit in stop. Behalve als ik haast heb dus. Ik voel me echt een kluns, maar ben erg opgelucht!
