De ochtend begon rustig. We waren al op tijd onderweg naar het tuincentrum. Nadat we daar vertrokken, en bijna thuis waren, kwamen we erachter dat we de bij het tuincentrum gekochte kadobon in het winkelwagentje hadden laten liggen. Dus weer terug en ondertussen al gebeld om na te gaan of de bon was gevonden. Helaas, dat bleek niet zo, dus maar weer een nieuwe gekocht. Daarna weer richting huis om de planten af te gooien. Daarna was het plan om naar het dorp te wandelen en boodschappen te doen. Maar dat liep niet als gepland. Vlakbij huis zag ik een klein katje op straat lopen. Ik ben de auto uitgestapt en heb de kat maar opgepakt. Voor je het weet rijdt er een auto over heen. Dus daar stond ik dan, met kat en geen idee bij wie hij thuis hoorde. Bij nog wat mensen nagevraagd, maar helaas. Dus dan maar mee naar huis, want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem weer los te laten.
Maar ja, nu zitten we nog steeds met een extra kat. Joris heeft inmiddels briefjes opgehangen, maar er heeft nog niemand gebeld. De vraag is of dat ook gaat gebeuren. Morgen maar weer nieuwe briefjes ophangen, want de eerste lichting zal inmiddels wel zijn weg geregend. Teigetje (tja, het beestje moet een naam hebben) heeft het inmiddels naar zijn zin. Sterre vindt hem minder lief, omdat hij al aan haar voeten heeft gehangen. Dat doet ie namelijk graag, voor je voeten lopen. En slapen…
{ 4 comments… lees ze hieronder of voeg er een toe }
En een straat verderop vragen ze zich af waar hun kattebeestje blijft :-)
@Peet dan laten ze hem wel heel jong alleen op straat lopen, ik gok dat ie tussen de 8 en 12 weken is.
En daar hangen ook briefjes ;)
Wat een dropje!!!
Het kan ook een kleintje van een verwilderde kat zijn. Zoveel mensen die geen idee hebben waar hun kat uithangt. En zoveel mensen die ‘s ochtends een vernaggelde tuin aantreffen door zo’n lief poezebeest van een van de buren…