Moeder-zijn is een dagelijks leerproces. Vandaag was het voor mij weer eens een oefening in praktisch denken.
Met school hadden we vanavond de kerstviering en daar mochten de kinderen met lampionnen naar toe. Die lampion moesten ze dan wel zelf mee nemen.
Ik had nog een glaasje staan dat al dienst deed als lampion. Die hebben we gisteren beschilderd. Dus ik heb een waxinelichtje en lucifers in mijn tas gestopt. Maar dat mocht dus blijkbaar niet, een waxinelichtje. Sterre keek al een beetje sip, want die dacht al geen lampionnetje te hebben. Gelukkig was daar de opa van een vriendinnetje met een reserve-lampionnetje en een nep-waxinelichtje. Ik voelde me meteen heel erg stom, want thuis heb ik nog een hele berg van die neplichtjes liggen. Die had ik dus gemakkelijk mee kunnen nemen.
Dat was dus een leermoment, dat ik toch wat praktischer na moet gaan denken. En dat er vaak nog wel een vangnet is. ;)
